Ik ben vier jaar geleden begonnen met racefietsen. Op dat moment wist ik nog niet of het iets voor mij was. De eerste fiets die ik kocht was een afgeprijsd instapmodel, en de kleren  waren promotiespul van het jaar ervoor. Op dat moment vond ik dat ik goede zaken gedaan had. Tot vorig jaar; een vriend van mij had een fiets gekocht (bijna net zo duur als onze auto) en ik mocht een stukje fietsen. Er ging een wereld voor mij open; ik zat voor het eerst lekker op een racefiets!

Ik was in de veronderstelling dat zadelpijn en ongemak nou eenmaal bij het racefietsen hoorden. Na een flinke tocht had ik altijd last van zadelpijn en die hield vaak ook langer aan. Voordat wij afgelopen maand naar Frankrijk afreisden werd het toch eens tijd om de spaarpot kapot te slaan voor betere fietsspullen.

Toen ik in de fietswinkel stond deed het toch wel pijn (in de portemonnee) . Wat een prijzen voor een stukje plastic! Ik was opzoek naar een goed zadel en een goede fietsbroek. Als prijs geen bezwaar zou zijn, zou ik met € 600,- het beste van het beste kunnen pakken. Maar dat zou betekenen dat deze twee onderdelen (bijna) meer zouden kosten dan de gehele fiets. Dat zou toch iets te gek zijn.

Omdat ik prijsbewust ben, heb ik deze aankoop zolang mogelijk uitgesteld voor onze vakantie om tijdens de uitverkoop mijn slag te slaan. Op deze manier kon ik met 30% korting een fietsbroek met een goede zeem vinden. Een “zeem is zo’n lelijk inlegkruis voor mannen die het zitvlak en kruis tegen de ergste mishandeling moet beschermen. Omdat het uiterlijk of het merk voor mij echt niet belangrijk is, was er in de uitverkoop genoeg keuze. Een modelletje van vorig jaar met een topkwaliteit zeem.

Ook bij de zadels was er een koopjesbak. Daar lag het zadel in dat ik wilde hebben, maar omdat de verpakking beschadigd was, stond er 10,- korting op. Dat is natuurlijk mooi meegenomen.  Het zadel dat ik gekocht heb, is iets zwaarder (tientallen grammen) en een stuk zachter en breder dan het vorige zadel. Maar ik was op zoek naar comfort en niet naar snelheid.

Spijt
Afgelopen weekend kwam ik terug van vakantie en ik heb ongelooflijk veel spijt. Spijt dat ik dit niet vier jaar eerder heb gedaan! Ik ben superblij met mijn aankoop. De verschrikkelijke zadelpijn en de onder fietsers welbekende “slaapzak” zijn verleden tijd. Natuurlijk hoort een beetje ongemak na een kilometer of 100 er wel bij, maar ik heb vorige week voor het eerst 50 km zonder pijn gefietst. Echt genieten!

Op verschillende blogs heb ik gelezen dat grens tussen soberheid (frugality) en ontbering (deprivation) erg dun is. En ik ben in mijn soberheid wel iets te ver gegaan. Ik heb om financiële redenen letterlijk pijn geleden. Achteraf echt niet nodig. Als ik eerlijk ben, kon ik de € 250,- echt wel missen. En het was die prijs meer dan waard. Dit was de eerste keer dat ik echt spijt heb van een uitgave die ik niet gedaan heb.

Voor iedereen ligt de grens tussen soberheid en ontbering ergens anders. Ik denk dat ik zelf nog zoekende ben. Ik wil sober leven om te kunnen sparen en vrij te zijn. Maar tegen welke prijs? Wat wil ik mijzelf ontzeggen om dit doel te bereiken?

Het gaat niet alleen over mijzelf. De keuzes die ik maak, hebben ook effect op mijn gezin. Gaan we uit eten? Kopen we een nieuwe auto? Blijven wij wonen in een relatief klein huis? In hoeverre is mijn soberheid een ontbering voor mijn gezin? Ik denk dat goede communicatie noodzakelijk is. Gelukkig heb ik een vriendin die vanuit zichzelf sober leeft en geen moeite lijkt te hebben met mijn soberheid. Maar ik denk wij hier wel voor moeten blijven uitkijken.

Elke uitgave is een keuze en de goede keuzes worden zelden in één keer gemaakt. Deze ervaring heeft mij in ieder geval bewuster gemaakt van de grens tussen soberheid en ontbering.

Waar ligt jouw grens?

Beste aankoop van het jaar
Share
Getagd op:                                                                        

11 gedachten over “Beste aankoop van het jaar

  • 22/08/2017 om 09:13
    Permalink

    Ik herken je dilemma’s….

    Het blijft moeilijk om de grens te vinden tussen versoberen en genieten. Sowieso goed om te beseffen dat dit niet twee uitersten van dezelfde schaal zijn: sober genieten kan ook….

    Wat ik heb geleerd in de vier jaar dat besparen voor mij een thema is, is dat op zijn tijd evalueren een goed idee is. Daarnaast vind ik het fijn om af en toe opnieuw grenzen of doelen te stellen die wat scherper liggen, om uit te vinden wat haalbaar is.

    Mijn blog helpt me daarbij: zo blijf ik schrijven over die zoektocht naar de balans tussen besparen en geld uitgeven; later en nu.

    Beantwoorden
    • 23/08/2017 om 21:00
      Permalink

      Bedankt voor je reactie; Het vinden van de juiste balans blijft inderdaad een zoektocht. Ik merk dat ik over het algemeen makkelijker spaar dan uitgeef. Hoewel dat deze maand met de vakantie misschien andersom is geweest :).

      Beantwoorden
  • 22/08/2017 om 10:53
    Permalink

    Slaapzak hahaha. Sorry, als onsportief wief kende ik die nog niet.

    Hier ook altijd een mix in waar we wel meer geld voor overhebben en waar niet. Ik ben blij met het ‘zak’geld #flauw Daarmee maak ik dan mijn eigen keuze voor bv een tigste agenda.

    Beantwoorden
    • 23/08/2017 om 21:05
      Permalink

      Ik heb aardig wat naar Dave Ramsey geluisterd (kan je googelen, als je hem nog niet kent). En hij heeft het vaak over “Learning to save”, “learning to spend”, “Learning to give”. Het hanteren van een budget dat “op moet” kan heel goed helpen bij leren “uit te geven”. Jezelf zakgeld geven is helemaal zo gek nog niet.

      Misschien maar eens serieus overwegen.

      Beantwoorden
  • 22/08/2017 om 22:11
    Permalink

    Ik herken mijn ‘frugality’ wel in jouw verhaal. Sinds vorig jaar ben ik ook gaan racefietsen. Ik heb een racefiets van €250 via marktplaats gevonden voor nog eens €250 heb ik verdere uitrusting (nieuw) gekocht. Het is echter zo dat ik slechts 1 setje kleding heb. Dit is eigenlijk te weinig. Verder heb ik pas sinds deze week nieuwe binnenbanden waardoor ik sinds nu pas een reparatiesetje mee kan nemen tijdens het fietsen.
    En ja, ik heb al 3x met een lekke band gestaan. Gelukkig was 1x vlak bij huis, 1x op 2km van de fietsenmaker en 1x samen met een fietsmaat die wel spullen bij zich had.

    Een kleine investering is soms beter dan afzien.

    Beantwoorden
    • 23/08/2017 om 21:09
      Permalink

      Oei, 3x een lekke band? Das niet best. Veel over de kasseien? Ik heb vanuit het mountainbiken snel geleerd om altijd reparatiespul bij te hebben. Onmisbaar. Maar gelukkig met de racefiets nog nooit iets gehad. (afkloppen).

      Volgens mij heb je het voor 500,- heel netjes gedaan. Als je maar lekker zit 🙂

      Beantwoorden
  • 23/08/2017 om 15:26
    Permalink

    Ah, de befaamde slaapzak…. ook wel eens last van gehad. Ga tegenwoordig wat vaker staan, scheelt ook al een boel (en je kan even rekken tussen het fietsen door). Moet ook aan een nieuwe “zomer” broek, gaat dit keer ook wat meer geld aan uitgegeven worden. Comfort is toch wel prettig, maar waar de balans ligt? Geen idee! We gaan eerst op zoek naar de prijzen.

    Beantwoorden
    • 23/08/2017 om 21:13
      Permalink

      Leuk om te lezen dat jij ook fietst. Had ik wel kunnen raden na jouw laatste post. (Mooie foto :)). Ik kan je alleen maar aanraden niet te besparen op een goede zeem. Scheelt echt ongelofelijk veel. Geniet nog even van het mooie fietsweer!

      Beantwoorden
  • 24/08/2017 om 20:03
    Permalink

    Ja, ken de niet-om-in-te-liggen-slaapzak ook. Mooi dat de zeem zo goed werkt. Best lastig om echt een fijne zeem te vinden is mijn ervaring.

    Beantwoorden
  • 27/08/2017 om 22:39
    Permalink

    Deze is wel een aandachtspunt: Op verschillende blogs heb ik gelezen dat grens tussen soberheid (frugality) en ontbering (deprivation) erg dun is. Is zeer persoonlijk.

    Zelf fiets ik slechts 2 keer 5km per dag naar het station. De term slaapzak kende ik nog niet, het fenomeen al wel eens gevoeld bij een langere tocht…

    Beantwoorden
  • 28/08/2017 om 20:59
    Permalink

    Ik heb dezelfde ervaring: een goede zeem is zijn geld dubbel en dwars waard, maar vaak kan je voor een tientje al een comfortabel zadel kopen. Met mijn oudere broek heb ik na 50 kilometer al last, met mijn nieuwe broek heb ik onlangs op een dag 390km gefietst zonder zadelpijn.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *