Ik woon in een studentenstad en de laatste tijd viel het mij op dat veel studenten op dezelfde fiets rondreden. En met veel bedoel ik ook echt véél! Je kan bijna geen straat meer door zonder er één te zien. Het gaat over de zogenaamde “swapfietsen”. Ze zijn te herkennen aan de felle kleuren en de blauwe banden. Misschien heb jij ze in jouw stad ook zien rijden.

Na een simpele googlesearch kwam ik erachter dat swapfiets eigenlijk gewoon een huurfiets is. Maar wat maakt deze fiets nou zo populair? Waarom huren studenten tegenwoordig massaal een fiets? Is dit een voorbode van een nieuwe economische trend?

 

Wat maakt de swapfiets zo aantrekkelijk?

Voor € 15,- per maand wordt er een fiets bij je afgeleverd. Mocht hij kapot gaan, dan komen ze hem ruilen voor een werkend exemplaar. Je hebt dus geen zorg meer voor onderhoud. Alles is natuurlijk te regelen via een hippe app op de telefoon. Studenten krijgen zelfs €3,- korting. Zij rijden een fiets voor €12,- p/m. Voor dit bedrag krijg je een hippe comfortabele omafiets zonder versnellingen en terugtraprem, met slot en werkende verlichting.

Bij swapfiets betaal je geen verzekering, wel een eigen risico van € 40,- bij diefstal.

Dat klinkt als een aantrekkelijke deal! Toch?

 

Waarom onbegrijpelijk?

Voor een buitenlandse student die een half jaartje komt studeren is € 72,- voor een huurfiets niet duur. En in zo’n geval is het misschien best aan te raden.

Maar ik zou mijn studerende kinderen nooit laten betalen voor een dergelijke service. Iedereen die ooit een omafiets zonder versnellingen met terugtrap-rem heeft gehad, weet dat die dingen onverwoestbaar zijn.

Met een bandenplaksetje en een busje WD40 (smeerolie) kan je jaren vooruit. Ik heb in mijn studententijd de oude fiets van mijn vader in vier jaar tijd ook niet kapot gekregen. En echt zuinig was ik er niet mee.

Een korte zoektocht op marktplaats leert dat een tweedehands fiets met deze eigenschappen tussen de € 30,- en € 50,- euro kost. Dan heb je misschien geen glimmende hippe huurfiets, maar ook geen betaalverplichting aan je broek.

 

Ben ik echt een oude zeikerd geworden als ik constateer dat de jeugd van tegenwoordig zijn eigen banden niet meer kan plakken?

 

Dan zijn er nog de kleine lettertjes die het huren nog onaantrekkelijker maken:

  • Als je in het geval van diefstal geen sleutels (van twee sloten met reservesleutels) kan overhandigen betaal je een eigen risico van € 100,-. Lukt het niet om diefstal binnen 24 uur te melden (en met een medewerker aangifte te doen) dan kost het € 350,-.
  • Schade die binnen het abonnement vallen zijn: lekke band, kapotte kettingkast, gescheurd zadel en kapotte verlichting. Alle overige reparatiekosten zijn voor de klant.
  • Het verliezen van een sleutel kost € 15,-.
  • Wanneer ruilen van de fiets niet lukt door het missen van de afspraak kost dit € 20,- voorrijkosten.
  • Als je binnen drie maanden opzegt betaal je € 40,- aan opstartkosten extra.
  • Swapfiets heeft het recht om (mits 2 maanden van te voren gemeld) de algemene voorwaarden en abonnementskosten te wijzigen.

Al het bovenstaande maakt het voor mij onbegrijpelijk dat deze dienst zo ontzettend populair is geworden. Wanneer je van plan bent om een fiets langer dan een half jaar te gebruiken, lijkt het stukken goedkoper om zelf een vergelijkbare fiets aan te schaffen.

Zijn het dan misschien allemaal wereldverbeteraars die tegen de bezit-economie strijden? Of is het gewoon gemakzucht? Ik vrees voor het laatste.

 

Hoe zit dat met de wereldverbeteraars?

Er zijn best goede argumenten te bedenken waarom “bezit” vanuit een macro-economisch perspectief niet gunstig is. Producenten zijn er namelijk bij gebaat om goedkope spullen te maken die relatief snel kapot gaan.

In een huur-economie is de verhuurder juist gebaat bij spullen die langer mee gaan. Dat zie je ook bij swapfiets, het zijn superdegelijke fietsen om ervoor te zorgen dat de verhuurder zo min mogelijk kosten heeft aan reparaties.

Dit wordt heel erg duidelijk gemaakt in de onderstaande tegenlicht aflevering “einde van bezit”. Mocht je 45 minuten overhebben; erg interessant.

 

Dilemma;

Het mag dan wel voor onze economie een goede ontwikkeling zijn, als individu vind ik het zonde van het geld om een abonnement af te sluiten voor iets wat prima zelf aan te schaffen is.

Ik hecht veel waarde aan de vrijheid om mijn eigen spullen te beheren. Ik wil ook niet vast zitten aan kosten op het moment dat ik mijn inkomen voor andere dingen nodig heb. Je hoeft maar een paar keer naar programma’s als “dubbeltje op zijn kant” gekeken te hebben om te leren dat sommige mensen zichzelf helemaal vastzetten in vaste lasten zoals abonnementen en huurovereenkomsten.

Zo krijg ik de kriebels van reclames voor het leasen van een bed of het huren van een afwasmachine. Niet omdat ik tegen de verandering ben, maar omdat ik weet dat mensen overeenkomsten afsluiten van 5 jaar of meer waar ze met geen mogelijkheid onderuit kunnen komen. En dat terwijl ze vaak op de lange termijn duurder uit zijn dan bij een gewone aanschaf.

Hoe zit dat met jou? Huur jij een gebruiksvoorwerp? En doe je dat voor het gemak of uit idealen?

De onbegrijpelijke swapfiets rage
Share
Getagd op:                                                                                                    

7 gedachten over “De onbegrijpelijke swapfiets rage

  • 20/03/2018 om 11:31
    Permalink

    Ja, je bent een zeikerd…en ja de jeugd kan geen bandenplakken en ook ja, er is iemand geweest die dit een prima bedrijfsstrategie vond: Enige wat zeikerds zoals ik dan kunnen doen is uitleggen dat een achtstehands fiets goedkoper is en de jeugd dan geld overhoud voor leukere zaken(en nuttiger) Het gros zal zeggen dat het niet boeit, de enkeling zal blij zijn met die uitleg. Als je dan ook die enkeling een lesje bandenplakken aanbiedt is het helemaal tof.
    Het idee de wereld te kunnen redden heb ik wel achter me gelaten.

    Beantwoorden
    • 20/03/2018 om 11:57
      Permalink

      Ik denk ook niet dat deze blogpost de wereld gaat veranderen (helaas). Er zit voor zeikerds zoals ons niets anders op dan leidzaam toezien hoe de wereld om ons heen verandert, en eventueel een enkeling bijscholen over verstandige financiële keuzes… changing one mind at a time..

      Beantwoorden
  • 20/03/2018 om 12:35
    Permalink

    Ik zie ze ook regelmatig staan en ik zag er gisteren een vrachtwagen van rijden. Het idee is op zich goed. Misschien is het gek dat iemand niet zijn eigen band kan plakken, maar er zijn tegenwoordig ook een heleboel mensen die dat teveel tijd vinden kosten. Ik kan het wel, maar ik heb mijn eigen fiets. Die is overigens al 17 jaar oud, als het niet meer is. Nog steeds ziet hij er goed uit en rijdt nog fijn.

    Maar een bed huren? Ik krijg er de kriebels van. Vaatwasser huren vind ik dan nog wel kunnen. Dat lijkt me eerlijk gezegd wel wat, mocht die van mij ooit helemáál de geest geven.

    Beantwoorden
  • 21/03/2018 om 13:36
    Permalink

    Ik zal dat ook nooit afsluiten. Vaste lasten en contracten heb ik zo weinig mogelijk.

    Fiets kopen lijkt mij goedkoper uiteindelijk. En geen voorwaarden.

    Beantwoorden
  • 22/03/2018 om 07:20
    Permalink

    Had dit hele verhaal van de swapfiets totaal gemist! Maar we wonen dan ook niet (meer) in een studenten stad, dat verklaart een hoop.

    Overigens vind ik dat duurzaamheidspuntje wel interessant, zou niet slecht zijn, al worden “wij” er massaal wel financieel slechter door…..

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.