Maandelijkse update 04-2018

Het is de maand van de records. Door een vermelding op verschillende sites en een gastblog op simpelrijkleven.nl heeft een record aantal mensen dit blog bezocht. Daarnaast is het gelukt om (met flink wat meevallers) deze maand bijna 2.500 euro opzij te zetten! Dit is tot nu toe het hoogste bedrag wat wij in één maand hebben kunnen sparen sinds de start van dit blog.

De grootste klapper deze maand was het uitbetalen van overwerk. De opleiding waar ik voor werk kreeg dit jaar te maken met een stijging van het aantal leerlingen. Hierdoor hebben we extra klassen moeten maken. En dat betekent meer werk met hetzelfde aantal mensen. Gelukkig werden de gemaakte overuren van de eerste helft van het jaar deze maand uitbetaald. In totaal ontving ik een bedrag van €725,-. Een lekkere hap uit het restant van de aflossingsvrije hypotheek.

De overige meevallers;

€100,- retour van onze energiemaatschappij. 
Ik heb vorige week nog een stuk geschreven over de energiekosten

€400,- kinderbijslag
(twee kinderen) ontvangen we per kwartaal; waarom ik dit geld niet opzij zet voor de kinderen? Daar moet ik misschien een keer een blogpost aan wijden.

€90,- kinderopvangtoeslag
Onze oudste dochter gaat vanaf deze maand naar de peuterspeelzaal. De rekening komt pas over een paar dagen, maar in mijn maandoverzicht reken ik van “paycheck to paycheck”. Dus in deze maand hebben we een soort van voorschot omdat de toeslag eerder komt dan de rekening.

Al deze bedragen samen zorgen voor het nieuwe spaarrecord. Een dikke duizend euro hoger dan een gemiddelde maand. We zijn heel blij dat we deze maand €2.000,- hebben kunnen overmaken naar onze hypotheekverstrekker. Nog maar achtduizend te gaan tot we voorgoed van onze aflossingsvrije hypotheek af zijn.

Maandelijkse update: April 2018 
Voortgang
Gespaard voor extra aflossing€ 1.978,-
Inleg spaarhypotheek€ 379,-
Inleg beleggingen€ 100,-
Totaal€ 2.457,-
Uitgevoerde extra aflossingen€ 2.000,-
Leningen
Aflossingsvrije hypotheek€ 8.000,-
Spaarhypotheek€ 82.723,-
Totaal€ 90.723,-
Beleggingen
Portefeuille Meesman€ 3.010,-

Zoals ik al schreef, kwam er deze maand een recordaantal bezoekers op de site. In totaal waren er 1200 mensen die gezamenlijk meer dan 5.000 berichten hebben bekeken. Voor mij een ongelofelijk hoog aantal. Dus voor alle nieuwe bezoekers, welkom!

Laat vooral wat van je horen of deel jouw favoriete post op social media. Ik ben zelf niet actief op Facebook en Twitter enz.. (te veel gedoe), maar meer lezers zijn altijd welkom! Delen kan door op het onderstaande (rode) icoontje te drukken.

Share

Besparen op elektriciteit heeft weinig effect

De jaarafrekening van de energiemaatschappij lag weer op de mat. De verwachting was dat we moesten bijbetalen. Het was een strenge winter en door geboorte van onze dochter zijn we veel thuis geweest en stond de kachel lekker hoog. Gelukkig viel het mee en kregen we zelfs 100,- terug. Omdat ik dat niet verwachtte, ben ik eens in onze energienota’s gekropen en tot de conclusie gekomen dat de kosten voor elektriciteit zo zijn opgebouwd dat besparing zeer weinig effect heeft. Hoe dat precies zit, leg ik hieronder uit.

 

De jaarafrekening
Het bestuderen van de jaarafrekening is iets waar je best even voor moet gaan zitten. Door alle verschillende kosten bestond onze nota uit acht pagina’s. Er worden verschillende kostenposten in rekening gebracht, kortingen afgetrokken, belastingen geheven en tarieven veranderen van maand tot maand.

De kosten voor zowel gas als elektra zijn op te delen in:

  1. Verbruik
  2. Overheidsheffing
  3. Heffingskorting energiebelasting*
  4. Netbeheerkosten
  5. Leveringskosten

*Alleen bij elektriciteit, is een korting op nr. 2

De hoogte van de rekening wordt alleen bij nr. 1 en 2 beïnvloed door de hoeveelheid gas of elektriciteit die je verbruikt. De overige drie kostenposten betaal je ongeacht of je nu iets verbruikt of niet.

 

Heeft besparen zin?
Ik ben terug gaan kijken in de jaarafrekeningen van de afgelopen jaren en daaruit blijkt dat de correlatie tussen verbruik en kosten bij elektriciteit minimaal is;

Zoals je kan zien, heeft het verbruik de afgelopen jaren best geschommeld. Met de komst van onze eerste dochter (in 2016) schoot het verbruik omhoog (veel extra wasbeurten). Na het vervangen van al onze gloei- en hallogeenlampen (in 2017), is het verbruik weer iets gedaald. Maar wat tegenvalt, is het effect op de elektriciteitsrekening. De blauwe lijn hierboven blijft nagenoeg vlak. Een grote verandering in energieverbruik heeft dus niet geleid tot een grote verandering in de kosten.

Als je naar dezelfde vergelijking kijkt van de gasrekening van de afgelopen jaren, dan zie je dat de kosten veel meer synchroon lopen met het verbruik.

Als je onderscheid maakt binnen de rekening tussen “kosten gebaseerd op verbruik” en “vaste kosten” dan valt meteen op dat de verhoudingen bij elektriciteit heel anders liggen dan bij gas;

Mijn elektriciteitsrekening wordt 37% van de kosten bepaald door het verbruik, de rest zijn “vaste lasten”. Of ik nu zuinig aandoe met mijn stroom of niet, de hoogte van die lasten blijven hetzelfde.

Bij gas ligt deze verhouding heel anders, 20% van de rekening wordt bepaald door vaste kosten en maar liefst 80% door het verbruik.

Daar komt ook nog eens bij dat de verhouding gas versus elektriciteit op het totale bedrag 70/30 is. Dus 70% van onze energierekening wordt bepaald door gas.

 

Wat valt er te besparen?
In totaal hebben we voor mijn elektriciteit € 150,00 aan “verbruikskosten” gehad. Dit wil zeggen dat we € 75,- per jaar kunnen besparen door 50% minder stroom te gebruiken. Nou zijn we best zuinig, maar voor € 75,- gaan we onze afwasmachine, droger en computer niet de deur uit doen.

Voor ons gas hebben we € 780,- aan “verbruikskosten” gehad. Om € 75,- te besparen op de gasrekening, hoeven we maar 9,6% minder te verbruiken. Dat klinkt veel realistischer dan 50% besparen op het elektriciteitsverbruik.

Het loont voor ons veel meer om energiebesparende maatregelen te treffen die gericht zijn op minder gasverbruik. En in onze jaren 30 woning (met souterrain) is er erg veel winst te halen. Zo zijn bijvoorbeeld niet al onze ramen voorzien van dubbelglas en koken we nog op gas. Omdat wij in een VVE zitten met een woningcorporatie, hopen we stiekem dat er volgend jaar een grootschalige renovatie wordt aangekondigd waar wij ons bij kunnen aansluiten. Daar wordt door onze contactpersoon van de corporatie al langer op gehint, maar concrete plannen kennen we nog niet.

 

Besparen niet alleen voor het geld
Nu lijkt het net alsof de boodschap is: “besparen heeft geen zin, verbruik maar lekker”. Maar daar gaat het helemaal niet om. Ik vind het belangrijk om te besparen op energie. Voor het klimaat en vanuit het principe dat verspilling nergens goed voor is. Als wij een eigen dak zouden hebben, hadden we al lang zonnepanelen. En als er goedkope (tweedehands) elektrische auto’s waren, zou dat voor ons ideaal zijn. Maar op dit moment is dat nog toekomstmuziek. Voor de volgende winter eerst maar eens kijken hoe wij ons huisje iets beter kunnen gaan isoleren zodat vooral het gasverbruik naar beneden kan.

Share

Vanaf september 3 dagen werken

Toen wij een aantal jaar geleden begonnen met besparen op onze vaste lasten, hadden we één droom; allebei een driedaagse werkweek. Tot twee jaar geleden leek dit nog een doel voor de lange termijn, maar het ziet er naar uit dat wij dit doel vanaf september dit jaar al hebben bereikt (althans; voor de komende twee jaar)!

Vriendin en ik hebben een 0.8 baan in het onderwijs. Dit houdt in dat we sowieso vier dagen per week werkten. Daarbij is het in onze sector mogelijk om per kind twee jaar (gedeeltelijk betaald) één dag ouderschapsverlof op te nemen. Vanaf volgend jaar nemen we samen ouderschapsverlof op, waardoor we ons doel vanaf september dus al zullen bereiken!

 

Ouderschapsverlof?
Vriendin kan één jaar één dag ouderschapsverlof opnemen waarbij ze 50 % betaald krijgt. Het tweede jaar is het verlof onbetaald. Vriendin heeft het afgelopen jaar al ouderschapsverlof gehad en merkt weinig van haar lagere inkomen. Doordat ze in de tussentijd een paar salarisverhogingen heeft gehad en doordat haar salaris een paar procent is gestegen door CAO afspraken, heeft ze voor haar gevoel nauwelijks in hoeven leveren. Netto verdient ze nu bijna net zoveel als voor het verlof.

Mijn regeling is iets minder royaal. Ik kan ook één dag verlof krijgen die vervolgens 15 % wordt uitbetaald. Ik heb door onze HR afdeling een berekening laten uitvoeren en zij becijferen dat ik op basis van mijn huidige salaris ongeveer 350,- p/m netto minder ga verdienen. Gelukkig wordt dit verzacht door een extra stapje in mijn salarisschaal (goed functioneren) en nieuwe CAO afspraken (2,5% erbij). Hierdoor verwacht ik dat ik 250,- minder ga verdienen. In totaal lever ik dus “maar” 12% van mijn inkomen in terwijl ik 25% minder ga werken. Als je rekening houdt met inflatie is het inkomensverlies wel iets groter.

Vriendin heeft het afgelopen jaar al één dag ouderschapsverlof gehad en dit loopt nog een jaartje door. Zij heeft besloten om ook voor onze tweede dochter twee jaar ouderschapsverlof aan te vragen. Dit wil zeggen dat ze tot 2021 drie dagen in de week blijft werken.

Ik heb deze week een overeenkomst ondertekend waarmee ik mijn ouderschapsverlof laat ingaan voor onze oudste dochter. In totaal ben ik van plan om de komende vier jaar ouderschapsverlof op te nemen. Dat zou betekenen dat ik tot 2022 drie dagen in de week ga werken (mits de regeling over twee jaar nog bestaat).

 

Redden we dat financieel?
Omdat we onze vaste lasten laag hebben gehouden en de afgelopen jaren flink hebben afgelost op de hypotheek gaan wij het zeker redden met minder inkomen. Als ik kijk naar de jaarcijfers van 2017 dan hebben we geleefd van 63% van ons inkomen. En voor ons gevoel zijn we echt niets tekort gekomen.

De kosten zullen wel iets stijgen. Het afgelopen jaar hebben we gemerkt dat ons boodschappenbudget opgeschroefd moet worden. Omdat we vaker de auto pakken om de kinderen weg te brengen, moeten we vaker tanken. Daar komt bovenop dat luiers, kleren, peuterspeelzaal en leuke uitstapjes ook betaald moeten worden. Daarnaast zouden we graag maandelijks wat geld opzij willen zetten voor de kinderen, eventueel voor studie of uitzet. Dit zal betekenen dat we structureel minder gaan aflossen dan dat we de afgelopen jaren hebben gedaan. Ik verwacht dat onze savingsrate vanaf volgend jaar een flinke duikeling gaat maken, maar dit is een weloverwogen keuze.

 

Werklust
We hebben veel plezier in ons werk, maar we merken ook dat het niet altijd energie geeft en zaligmakend is. We zijn goed in wat we doen, maar merken dat de ontwikkeling een beetje stopt. Na een aantal jaar krijg je soms het gevoel dat je alles al een keer gezien hebt en loop je het risico dat je op de automatische piloot gaat draaien.

Aan de ene kant geeft ervaring rust en vertrouwen, maar aan de andere kant kan je er ook onrustig van worden. Vooral als je het gevoel hebt dat je het grootste gedeelte van de week kwijt bent met “stilstaan”. Het is frustrerend om terug te kijken op een jaar onderwijs en te merken dat je eigenlijk veelal hetzelfde hebt gedaan als vorig jaar en dat je het aankomende jaar hetzelfde trucje mag gaan uitvoeren.

Volgens mij is het heel gezond om nieuwe dingen te ondernemen en jezelf te blijven ontwikkelen. Het houdt je scherp, gemotiveerd en zorgt ervoor dat je het gevoel hebt dat je echt leeft!

Maar aan nieuwe dingen ondernemen kleven ook (financiële) risico’s. Je hebt tijd nodig om jezelf te ontwikkelen en er is onzekerheid over je inkomen. De mentale rust die je van een vast inkomen krijgt is van groot belang voor het functioneren in het algemeen. Je slaapt beter en de keuzes die je maakt zijn eerder gericht op de lange termijn.

 

Kiezen voor zekerheid of avontuur? 
Ons ideaal is een combinatie; ontwikkelen en experimenteren in de vrije tijd met als vangnet de zekerheid van een vast inkomen en het vertrouwen dat we iets doen waar we goed in zijn. Dit wil dus zeggen dat we in de toekomst op onze vrije dagen best wel geld willen verdienen, maar dat het voor ons niet per se hoeft. Als we veel voldoening halen uit vrijwilligerswerk of een leuke hobby dan is dat ook goed.

Op dit moment staat onze vrije tijd in het teken van onze kinderen. Dat zal de komende twee jaar zeker nog wel blijven. Ik vind het prachtig om de eerste levensjaren van onze kinderen zo bewust mee te kunnen maken. Natuurlijk is het zwaar en lang niet altijd leuk om twee huilende kinderen door een supermarkt heen te lozen. Maar de kleine momentjes, knuffels en prachtige peutergesprekken maken het de investering meer dan waard.

Vanaf volgend jaar hebben we met het hele gezin een dag langer weekend. Dit zal ervoor zorgen dat we buiten de schoolvakanties makkelijk een lang weekendje erop uit kunnen. Ik kijk er nu al naar uit om op vrijdag te beslissen om de auto in te pakken en pas weer maandag in de avond terug te komen. Ik ervaar het echt als een luxe om er vier dagen per week te kunnen zijn voor onze kinderen.

 

En na 2022?
Ik heb natuurlijk geen glazen bol, maar als het de komende vier jaar bevalt dan is de kans erg groot dat we over vier jaar structureel 0,6 gaan werken. Samen hebben we dan een 1,2 baan en dat is voor ons voldoende om van rond te komen. Als de kinderen naar de basisschool gaan, geeft dat ons weer meer tijd en ruimte om onszelf te gaan ontwikkelen. Ik droom op dit moment om iets te gaan doen met (financiële) coaching. Hoe en óf ik dat ga vermarkten weet ik nog niet, maar dat ik er op dit moment energie van krijg is zeker. En dat is het allerbelangrijkste.

Share

Maandelijkse update 03-2018

Ondanks dat ik mijn “niet pin” doelstelling niet heb gehaald, ben ik trots op het resultaat van deze maand. De buffer is weer aangevuld en ik hield daarbovenop € 195,- over voor een extra aflossing.

Door een dure autoreparatie en andere uitgaven had ik een tekort van € 400,- goed te maken. Met niet pinnen is het gelukt om in totaal bijna € 600,- over te houden. Een bedrag wat ik normaal gesproken niet haal. Ik heb wel een beetje vals gespeeld omdat ik de maand met € 150,- euro cash begon.

Helaas was het cashgeld een week voor het eind van de maand verdwenen. Vriendin ging naar een tweedehands kledingmarkt en roofde mijn portemonnee om “nieuwe” kleertjes te kopen voor de kids. Gelukkig hebben onze dochters nu wel weer een mooie outfits voor de komende maanden. Een hele tas vol prachtig spul voor een eurootje of dertig. Een goed doel, maar hierdoor was ik wel genoodzaakt om toch weer de pinpas tevoorschijn te halen.

Als ik nu terugkijk, heb ik vier keer ongewenst gepind deze maand:

2x zwemmen
(één keer uit gewoonte alleen de pinpas meegenomen en eind van de maand geen cash meer)

1x parkeren
(foutje; uit gewoonte toch de pinpas getrokken)

1x drinken op de vrijdagmiddagborrel
(Kon op locatie alleen met pin betalen)

Zoals ik al eerder schreef, heb ik op mijn werk nog vaker met de pinpas MOETEN betalen, maar dit waren kosten die ik kon declareren. Deze kosten heb ik aan het einde van de maand teruggekregen.

Al met al heeft het niet pinnen erg veel geholpen. Vooral aan het begin van de maand werd ik mij erg bewust van het gemak waarmee ik normaal mijn pinpas tevoorschijn haal. Ik had echt last betaalpijn en biljetbreekangst. Ik merkte dat ik bewuster was met kleine uitgaven als kopjes koffie of lekkere broodjes voor de lunch. Door even na te denken voor je iets aanschaft, bespaar je stiekem toch veel geld.

In totaal hebben wij deze maand € 1.268,- kunnen sparen voor de lange termijn. Een heel fijn bedrag als je beseft dat ik daarnaast ook nog € 400,- opzij heb moeten leggen om mijn buffer weer aan te vullen.

Daarnaast kwam het gespaarde bedrag voor extra aflossingen weer over de duizend euro en kon er weer “rug” terug naar de bank. Echt lekker om het hypotheekbedrag zo snel te zien dalen. In december doken we voor het eerst onder de ton. Vier maanden later komt de € 90.000,- al in de buurt. De sneeuwbal is lekker op gang!

Maandelijkse update: Maart 2018 
Voortgang
Gespaard voor extra aflossing€ 789,-
Inleg spaarhypotheek€ 379,-
Inleg beleggingen€ 100,-
Totaal€ 1.268,-
Uitgevoerde extra aflossingen€ 1.000,-
Leningen
Aflossingsvrije hypotheek€ 10.000,-
Spaarhypotheek€ 83.148,-
Totaal€ 93.148,-
Beleggingen
Portefeuille Meesman€ 2.864,-

De beleggingen hebben het deze maand niet zo lekker gedaan. Ondanks een inleg van honderd euro aan het begin van de maand, is de waarde van de portefeuille “maar” veertig euro gestegen. Dat voelt natuurlijk een beetje gek. Maar ik merk wel dat ik steeds minder gevoelig begin te worden voor dit soort koersschommelingen.

Het leuke van de maandelijkse update, is dat het voor mij een soort dagboek is. Ik kan terugkijken er vergelijken met “vroeger”. Zo hield ik vorig jaar in Maart € 250,- minder over. Maarja; toen had ik nog geen twee kinderen en ging ik nog op wintersport… (oei…. ik merk dat ik een beetje jaloers ben op mijzelf van een jaar geleden.. op de wintersport dan hè!?)

Volgend jaar… dan wordt het weer eens tijd voor wintersport met de mannen. Binnenkort maar eens een weekendje vastleggen :).

 

Share

De onbegrijpelijke swapfiets rage

Ik woon in een studentenstad en de laatste tijd viel het mij op dat veel studenten op dezelfde fiets rondreden. En met veel bedoel ik ook echt véél! Je kan bijna geen straat meer door zonder er één te zien. Het gaat over de zogenaamde “swapfietsen”. Ze zijn te herkennen aan de felle kleuren en de blauwe banden. Misschien heb jij ze in jouw stad ook zien rijden.

Na een simpele googlesearch kwam ik erachter dat swapfiets eigenlijk gewoon een huurfiets is. Maar wat maakt deze fiets nou zo populair? Waarom huren studenten tegenwoordig massaal een fiets? Is dit een voorbode van een nieuwe economische trend?

 

Wat maakt de swapfiets zo aantrekkelijk?

Voor € 15,- per maand wordt er een fiets bij je afgeleverd. Mocht hij kapot gaan, dan komen ze hem ruilen voor een werkend exemplaar. Je hebt dus geen zorg meer voor onderhoud. Alles is natuurlijk te regelen via een hippe app op de telefoon. Studenten krijgen zelfs €3,- korting. Zij rijden een fiets voor €12,- p/m. Voor dit bedrag krijg je een hippe comfortabele omafiets zonder versnellingen en terugtraprem, met slot en werkende verlichting.

Bij swapfiets betaal je geen verzekering, wel een eigen risico van € 40,- bij diefstal.

Dat klinkt als een aantrekkelijke deal! Toch?

 

Waarom onbegrijpelijk?

Voor een buitenlandse student die een half jaartje komt studeren is € 72,- voor een huurfiets niet duur. En in zo’n geval is het misschien best aan te raden.

Maar ik zou mijn studerende kinderen nooit laten betalen voor een dergelijke service. Iedereen die ooit een omafiets zonder versnellingen met terugtrap-rem heeft gehad, weet dat die dingen onverwoestbaar zijn.

Met een bandenplaksetje en een busje WD40 (smeerolie) kan je jaren vooruit. Ik heb in mijn studententijd de oude fiets van mijn vader in vier jaar tijd ook niet kapot gekregen. En echt zuinig was ik er niet mee.

Een korte zoektocht op marktplaats leert dat een tweedehands fiets met deze eigenschappen tussen de € 30,- en € 50,- euro kost. Dan heb je misschien geen glimmende hippe huurfiets, maar ook geen betaalverplichting aan je broek.

 

Ben ik echt een oude zeikerd geworden als ik constateer dat de jeugd van tegenwoordig zijn eigen banden niet meer kan plakken?

 

Dan zijn er nog de kleine lettertjes die het huren nog onaantrekkelijker maken:

  • Als je in het geval van diefstal geen sleutels (van twee sloten met reservesleutels) kan overhandigen betaal je een eigen risico van € 100,-. Lukt het niet om diefstal binnen 24 uur te melden (en met een medewerker aangifte te doen) dan kost het € 350,-.
  • Schade die binnen het abonnement vallen zijn: lekke band, kapotte kettingkast, gescheurd zadel en kapotte verlichting. Alle overige reparatiekosten zijn voor de klant.
  • Het verliezen van een sleutel kost € 15,-.
  • Wanneer ruilen van de fiets niet lukt door het missen van de afspraak kost dit € 20,- voorrijkosten.
  • Als je binnen drie maanden opzegt betaal je € 40,- aan opstartkosten extra.
  • Swapfiets heeft het recht om (mits 2 maanden van te voren gemeld) de algemene voorwaarden en abonnementskosten te wijzigen.

Al het bovenstaande maakt het voor mij onbegrijpelijk dat deze dienst zo ontzettend populair is geworden. Wanneer je van plan bent om een fiets langer dan een half jaar te gebruiken, lijkt het stukken goedkoper om zelf een vergelijkbare fiets aan te schaffen.

Zijn het dan misschien allemaal wereldverbeteraars die tegen de bezit-economie strijden? Of is het gewoon gemakzucht? Ik vrees voor het laatste.

 

Hoe zit dat met de wereldverbeteraars?

Er zijn best goede argumenten te bedenken waarom “bezit” vanuit een macro-economisch perspectief niet gunstig is. Producenten zijn er namelijk bij gebaat om goedkope spullen te maken die relatief snel kapot gaan.

In een huur-economie is de verhuurder juist gebaat bij spullen die langer mee gaan. Dat zie je ook bij swapfiets, het zijn superdegelijke fietsen om ervoor te zorgen dat de verhuurder zo min mogelijk kosten heeft aan reparaties.

Dit wordt heel erg duidelijk gemaakt in de onderstaande tegenlicht aflevering “einde van bezit”. Mocht je 45 minuten overhebben; erg interessant.

 

Dilemma;

Het mag dan wel voor onze economie een goede ontwikkeling zijn, als individu vind ik het zonde van het geld om een abonnement af te sluiten voor iets wat prima zelf aan te schaffen is.

Ik hecht veel waarde aan de vrijheid om mijn eigen spullen te beheren. Ik wil ook niet vast zitten aan kosten op het moment dat ik mijn inkomen voor andere dingen nodig heb. Je hoeft maar een paar keer naar programma’s als “dubbeltje op zijn kant” gekeken te hebben om te leren dat sommige mensen zichzelf helemaal vastzetten in vaste lasten zoals abonnementen en huurovereenkomsten.

Zo krijg ik de kriebels van reclames voor het leasen van een bed of het huren van een afwasmachine. Niet omdat ik tegen de verandering ben, maar omdat ik weet dat mensen overeenkomsten afsluiten van 5 jaar of meer waar ze met geen mogelijkheid onderuit kunnen komen. En dat terwijl ze vaak op de lange termijn duurder uit zijn dan bij een gewone aanschaf.

Hoe zit dat met jou? Huur jij een gebruiksvoorwerp? En doe je dat voor het gemak of uit idealen?

Share

Een maand niet pinnen

Het leek zo simpel; “de maand starten met €150,- cash en de hele maand niet pinnen.”

Omdat ik vorige maand heb moeten interen op mijn op mijn reserves, heb ik mijzelf een uitdaging gesteld. Eén maand niet pinnen. Ik had nog € 150,- in huis, en daar moest ik het mee doen. De maand is nog maar een week oud en ik moet toegeven dat het lastiger is dan ik had gedacht. Niet per se omdat € 150,- te weinig is (vaste lasten en boodschappen zijn al betaald), maar eerder omdat je in sommige situaties niet meer met cash kan betalen.

Strikt genomen is het experiment mislukt. Ik heb de afgelopen week twee keer met mijn pinpas afgerekend. Op mijn werk kan je domweg niet meer afrekenen met cash. Omdat ik op mijn werk moest eten i.v.m. overwerken en studiemateriaal moest aanschaffen, kon ik niet anders. Uiteindelijk kan ik deze kosten weer declareren, dus misschien telt het niet echt. Toch voelde het als falen om zo snel de pinpas te moeten gebruiken.

Het is natuurlijk heel logisch voor bedrijven of instellingen om het “gehannes met contant geld” niet meer te willen. Het scheelt tijd aan de kassa, in de boekhouding, training/controle van personeel en het is veiliger omdat je minder kans hebt op overvallen en diefstal. Eigenlijk alleen maar voordelen zou je denken.

Toch zijn er tegenstanders van de opkomst van “pin only” beleid. Zo was er vandaag nog een discussie in de Tweede Kamer over gemeentehuizen die geen cash meer accepteren. Belangrijke argumenten die je vaak hoort zijn bijvoorbeeld keuze voor anonimiteit en ouderen die gewend zijn om met cash te betalen. Maar ook mensen in de schuldsanering mogen/kunnen soms niet met pin betalen.

 

Betaalpijn
Er is naast de bovenstaande reden nog een andere belangrijke reden waarom je niet zou willen pinnen. In het boek Psychologeld wordt er gesproken over “betaalpijn”. Dit is het verlies dat je voelt als je met geld uitgeeft. Het blijkt dat mensen die pinnen gemiddeld meer geld uitgeven per bezoek aan de supermarkt dan mensen die met cash betalen. Je voelt een uitgave nou eenmaal beter als je deze met contant geld uitgeeft. Het afrekenen met een pinpas leidt dus tot minder betaalpijn dan het afrekenen met cash.

Uit onderzoek blijkt dat mensen die met cash betalen beter weten wat ze hebben uitgegeven dan mensen die met een kaart afrekenen. Weet jij bijvoorbeeld nog hoe hoog jouw laatste pintransactie was?

Daarnaast bestaat er ook nog zoiets als biljetbreekangst. We zijn huiverig om bijvoorbeeld een briefje van vijftig in te zetten als we een kleine aanschaf doen. Met kleingeld gaan we een stuk onzorgvuldiger om. Er komt dus nogal wat psychologie bij dit thema kijken. 

Betaalpijn zorgt er dus voor dat je minder uitgeeft. De verliesaversie (verlies van het geld) is heftiger als het om contanten gaat. Dit maakt dat het voor ondernemers interessanter is om klanten zoveel mogelijk met pin te laten betalen.

 

Contactloos pinnen
Met de komst van contactloos pinnen is de betaalpijn nog verder afgenomen. De betaalhandeling is nog korter en in mijn ervaring kijkt men bij het betalen van een kopje koffie niet eens meer naar het bedrag. Dit “niet kijken” is een natuurlijke manier van het ontwijken van de betaalpijn. Heel menselijk dus. Maar misschien niet zo slim…

Waar ik nog steeds een beetje verbaasd om ben, is dat mijn bank ongevraagd mijn bankpas activeerde voor contactloos betalen. Ineens bleek het mogelijk om zonder pincode te kunnen betalen. Natuurlijk heel erg fijn om binnen 3 seconden af te kunnen rekenen, maar het is logisch dat dit ondoordachte uitgaves nog makkelijker maakt. Ik ben dan ook misschien een van de weinigen van mijn generatie die geen gebruik maakt van het contactloos pinnen.

 

Nog 16 dagen zonder pinnen
Op dit moment  zit er nog € 109,- in de portemonnee. Ik verwacht dat ik het daarmee ga redden, maar bij de aankomende VrijMiBo (vrijdag-middag-borrel) op het werk zal ik toch weer met pin moeten betalen. En deze kosten kan ik helaas niet declareren :-p.

Misschien dat iemand mijn portemonnee als pinautomaat wil gebruiken en het geld terug kan storten op de rekening. Wel even gedoe, maar door het gedoe ervaar ik gelukkig wel betaalpijn.

Share

Maandelijkse update 02-2018

Als je naar de onderstaande cijfers kijkt, zou je zeggen dat het een prima maandje is geweest. Maar zoals ik al eerder beschreef, zat het allemaal niet mee. Omdat ik deze tegenslag heb opgevangen met mijn persoonlijke reserves, zie je het bijna niet terug in de maandcijfers. In totaal heb ik € 400,- moeten inleveren op de reserve.

Het gespaarde bedrag is helemaal tot stand gekomen door het overschot op de gezamenlijke rekening. Dit is een stuk hoger dan vorig jaar omdat ik vanaf het begin van dit jaar mijn standaardinleg met € 200,- heb verhoogd. Dit heb ik gedaan zodat ik automatisch meer inleg dan Vriendin. Zij heeft immers €12.000,- meer afgelost en ik moet daarom nog een flinke inhaalslag maken. In een normale maand zou ik de extra last van € 200,- makkelijk moeten kunnen dragen, maar deze maand vloog het geld er echt uit.

In totaal zal ik de komende maand € 400,- moeten overhouden om weer op mijn gewenste reservebedrag uit te komen. Ik ga daarom proberen om deze maand niet te pinnen! Als er geen verassingen zijn, houd ik dan aan het eind van de maand € 600,- over. Alle vaste lasten en mijn aandeel voor de boodschappen worden automatisch afgeschreven, dus daar hoef ik mij geen zorgen over te maken.

Normaal gebruik ik de € 600,- als “leefgeld”. Ik betaal mijn hapjes, drankjes, kapper, kleding, uitstapjes en hobby’s van dat geld. Wat er over blijft, gaat zoals altijd naar de spaarrekening voor een extra aflossing.

Omdat ik een tijd geleden mijn verjaardag heb gevierd, heb ik nog € 150,- cash (cadeaus) liggen. Met deze € 150,- zal ik het deze maand moeten doen. Ik ben benieuwd of ik het daarmee ga redden… Gisteravond al even gezellig een speciaalbiertje gedronken met vriendin. Nog € 141,- over en 28 dagen te gaan 😕.

 

Maandelijkse update: februari 2018 
Voortgang
Gespaard voor extra aflossing€ 639,-
Inleg spaarhypotheek€ 379,-
Inleg beleggingen€ 100,-
Totaal€ 1.118,-
Uitgevoerde extra aflossingen€ -,-
Leningen
Aflossingsvrije hypotheek€ 11.000,-
Spaarhypotheek€ 83.571,-
Totaal€ 94.571,-
Beleggingen
Portefeuille Meesman€ 2.823,-

 

Omdat we nog geen € 1000,- gespaard hebben voor een extra aflossing, zal die nog een maandje op zich moeten laten wachten. Met dit overschot op de spaarrekening zal er elke twee maanden een extra aflossing kunnen plaatsvinden. Dat schiet lekker op!

Share

Lezersvraag: investeren of aflossen?

Vorige maand kreeg ik van één van mijn lezers een vraag. Het ging over het dilemma investeren of aflossen. Wat is verstandiger?

Op internet lijken er twee stromingen te zijn, de investeerders en de aflossers. Ik geloof dat ik in bij de “aflossers” hoor. Dat wil niet zeggen dat ik vind dat investeerders onverstandig zijn.

Of de keuze die je maakt verstandig is, is vooral afhankelijk van persoonlijke eigenschappen als risicotolerantie en (levens)doelen. Hoe dat precies zit, probeer ik in de onderstaande analyse te beschrijven.

De lezersvraag ging ongeveer zo:

“We hebben nu 10.000,- wat zullen we er mee doen? Investeren of aflossen?”

 

Wat is het verschil tussen aflossen en investeren?
Je zou kunnen denken dat het niet zoveel uitmaakt. Aflossen en investeren leveren op hun eigen manier allebei rendement op. We zouden kunnen kijken welk besluit het beste rendement levert. We hebben geen glazen bol, maar we kunnen wel een “wat als” analyse doen met historische cijfers.

 

Een vergelijking in cijfers:

Acht jaar geleden investeren:
Als je acht jaar geleden €10.000 in een wereldwijd indexfonds in aandelen had gestopt (en in januari 2018 had verkocht), dan had deze meesterzet ongeveer €13.000,- aan pure winst opgeleverd.

Acht jaar geleden aflossen:
Als je acht jaar geleden €10.000,- had afgelost op een hypotheek van 4.8%;  leverde dat in tien jaar “maar” €2.250,- aan lastenverlichting op.

Een verschil van ruim €10.000,- in het voordeel van investeren! Als je kijkt naar de resultaten op de aandelenbeurzen van de afgelopen acht jaar, dan zal je moeten concluderen dat investeerders de beste keuze hebben gemaakt.

 

“In deze tijd zou je wel gek zijn om af te lossen”
De hypotheekrentes zijn historisch laag en de aandelenbeurzen deden het de afgelopen tien jaar supergoed. Als je ervan uitgaat dat de groei nog wel even doorzet en dit afzet tegen een hypotheekrente van 1.6%, dan zou je wel gek zijn om extra af te lossen op een hypotheek.

Het probleem zit hem alleen in de woorden “ervan uitgaan dat de groei nog wel even doorzet”. De afgelopen tien jaar waren uitzonderlijk goede jaren op de aandelenbeurs. Het herstel na de crash van 2008 was in volle gang. Even ter herinnering; in de crash rond 2008 verloor de aandelenmarkt ongeveer 50% van zijn waarde.

De afgelopen weken is de aandelenbeurs ongeveer 10% van zijn waarde verloren. In- en uitstapmomenten zijn dus erg belangrijk. Maar zelfs als je bij het bovenstaande voorbeeld op het meest ongunstige moment (in 2007) was ingestapt en met een ijzeren maag een “buy-and hold” strategie had volgehouden, dan had de investering tijdens de start van deze maand €6.900,- aan winst opgeleverd. Een rendement dat je met aflossen zeker niet had kunnen bereiken.

 

Waarom hoor ik bij de “aflossers”?
Ik luister zo nu en dan naar de podcast van Dave Ramsey (Amerikaanse aflosgoeroe) en hij krijgt ook regelmatig de vraag of je niet beter kan investeren dan aflossen. Zijn antwoord is altijd dezelfde wedervraag;

 

“Zou jij 10.000,- extra lenen op je huis om te investeren?“

 

Meestal is het antwoord dat hij krijgt een volmondig  “nee”. Waarom is dat? In principe is de vraag precies hetzelfde als de lezersvraag aan het begin van het artikel. Waarom voelt het alsof we hier voor een ander dilemma staan?

 

Dit heeft alles te maken met het “endowment effect” uit de gedragseconomie. Deze theorie stelt dat we een hogere waarde toekennen aan dingen die we in ons bezit hebben dan aan dingen die we niet bezitten. Daarbij ervaren we een (financieel) verlies sterker dan winst.

In de lezersvraag wordt er gesproken over geld aflossen. Dit aflossen voelt als een verlies omdat je voor de 10K niet direct iets terug krijgt. Het huis heb je gevoelsmatig al. Het voelt dus als €10.000,- verliezen.

In de wedervraag van Dave gaat het over het afsluiten van een lening op jouw huis. Je raakt dus eigenaarschap kwijt. In dit geval voelt investeren (in tegenstelling tot de lezersvraag) wel als verliezen.

Daarnaast wordt het in de wedervraag duidelijk dat je vergeet dat een hypotheek feitelijk ook een risico is. Omdat je “gewend raakt” aan een hypotheek voelt het misschien niet meer als een risico, maar het risico is er wel degelijk. Na het instorten van de huizenmarkt in 2008 werd dit pijnlijk zichtbaar. De laatste economische crisis heeft extra lang geduurd omdat veel huishoudens onder water stonden. Men durfde niet meer van baan te wisselen, durfde niet meer te investeren, was niet in staat om te verhuizen en liep in het geval van een scheiding zelfs tegen faillissementen aan.

De wedervraag maakt duidelijk dat het kiezen voor investeren met geleend geld eigenlijk een dubbel risico is. Risico op de hypotheek + het investeringsrisico. Zolang je nog geen eigen vermogen hebt, (vermogen = bezit – schuld) investeer je feitelijk met geleend geld.

Natuurlijk zijn er genoeg mensen die dit risico bewust opzoeken. Sterker nog; ik ken mensen die er heel rijk mee zijn geworden (voornamelijk met vastgoed). En bijna alle ondernemers investeren met geleend geld. En ja, zij zijn zich meestal bewust van het risico. Maar succesvol investeren met geleend geld vergt tijd en aandacht (en een flinke dosis geluk). Gratis geld bestaat niet.

 

Aflossen heeft meerdere voordelen
Natuurlijk zijn lagere maandlasten prettig voor je savingsrate, maar lage lasten hebben meer voordelen dan je in eerste instantie zou denken. Ik ben persoonlijk op zoek naar meer vrijheid en rust. Vrij zijn van schulden geeft mij zeker meer rust en vrijheid dan een grote portefeuille met aandelen (of bitcoins).

Het geeft je meer mentale bandbreedte (SVMV schreef hier eerder over). Het schijnt dat als je financiële schaarste ervaart het IQ met 13 punten daalt. Je durft minder risico te nemen op je werk omdat je banger bent voor baanverlies.

Je kan eerder met pensioen omdat je direct minder nodig hebt. En met “pensioen” bedoel ik nú al minder werken. Denk bijvoorbeeld aan een kleinere aanstelling of zelfs een omgekeerde werkweek (twee dagen werken- vijf dagen weekend).

 

Mijn advies;
Mocht ik morgen € 10.000,- krijgen dan gebruik ik deze direct voor een extra aflossing. Maar het heeft alles te maken met risicotolerantie en het doel dat ik wil bereiken.

Wil je meer rust en vrijheid?
Ervaar je meer rust als je investeert of als je aflost? Voel jij je vrij(genoeg) met de maandlasten die je nu hebt?

Wil je meer rendement?
Ben je bereid om meer risico te nemen? Weet je waar je in investeert? Ben je je bewust van de kosten en risico’s?

 

Wat zou jij doen? Zou jij extra hypotheek opnemen om te investeren?

Share

Een maandje in de min

De auto naar de grote beurt brengen is altijd spannend, maar deze keer hadden we wel heel erg veel pech. De rekening kwam net onder de €1000,- uit. Nèt iets minder dan de dagwaarde van de auto.

Normaal lukt het wel om kleine reparaties uit onze normaal kasstroom te halen. We hebben wel een potje voor een eventuele nieuwe auto, maar niet voor onderhoud.

Deze maand kwam deze kostenpost extra vervelend uit want we hadden al een dure maand door de aanschaf van LED verlichting, cadeaus en babyboodschappen. Misschien is het toch slim om vanaf volgende maand een extra potje voor auto-onderhoud aan te maken.

 

De auto
Wat moest er allemaal gebeuren?

  • Nieuwe distributieriem
  • Nieuwe aandrijfriemen airco
  • Nieuwe remmen
  • Twee nieuwe banden
  • Nieuwe vriesdoppen (doorgeroest)
  • Reparatie sigarettenaansteker (aansluiting navigatie)
  • APK
  • Olie, Luchtfilters enz..

We merkten de afgelopen maanden al dat de banden begonnen te slippen, maar verder leek de auto het nog prima te doen. Het was dan ook even schrikken toen de garage ons belde met het nieuws over de vriesdoppen en de distributieriem. Ik had deze kostenpost pas over een jaar verwacht, maar het blijkt dat de kilometerstand niet de enige indicatie is. De distributieriem moet blijkbaar ook na een aantal jaar standaard vervangen worden.

Zoals ik al beschreef, betalen wij het onderhoud uit onze kasstroom. Met een rekening van €500,- gedeeld door twee (Vriendin betaalt haar deel) is dat meestal wel prima te doen, maar €500,- p/p was toch even slikken. Zelfs dit bedrag is in de meeste maanden niet per se een probleem. Toch komt het nu niet zo goed uit, aangezien we bij de start van de maand al grote uitgaven hadden gedaan:

 

LED verlichting
Vorig jaar hebben we de benedenverdieping helemaal voorzien van LED verlichting. Dat was op zichzelf al best een dure investering, omdat er vooral veel spotjes (dus veel lampjes) vervangen moesten worden. Nu was de bovenverdieping aan de beurt, maar na het aanschaffen van de lampen bleek dat de dimmers niet geschikt waren voor LED. Drie dimmers á € 50,- + lampen hakt er aardig in.

Ik verwacht niet dat we deze investering snel terug gaan verdienen, maar het voelt wel goed om het huis te verduurzamen.

 

Een cadeautje
Mijn ouders zijn 40 jaar getrouwd en verdienden een groot cadeau. Ze zijn heerlijk op de kosten van de kinderen een weekendje weg geweest. Ik heb zeker geen spijt van dit cadeau, maar het was wel een aanzienlijke hap uit het budget.

 

Luiers enzo…
Bij de boodschappen van vorige week hebben we meteen luiers groot ingeslagen. Ik begin nu toch wel te merken dat we twee kinderen hebben. Een paar nieuwe schoenen, luierdoekjes, kunstvoeding en extra kleding viel met één kindje nog wel mee, maar met twee kinderen ziet het er naar uit dat we ook ons boodschappenbudget naar boven moeten bijstellen.

 

Ik haal het einde van de maand niet
Op mijn betaalrekening houd ik elke maand een minimale buffer aan van € 500,-. In een normale maand maak ik aan het einde het overschot over naar de spaarrekening voor extra aflossingen. Deze maand zit ik al honderd euro onder de buffer en ik moet nog twintig dagen! Ik weet dus al zeker dat ik geen extra geld ga overhouden.

Gelukkig is het nog niet zo erg als deze Loesje poster:

Tegenvallers horen er nou eenmaal bij, maar van deze autoklapper hakt aardig in mijn savingsrate.

Eigenlijk moet ik niet zeuren; we hebben niets van onze spaarbuffers hoeven inzetten en we zullen nog steeds ons “overschot” van de gezamenlijke “vaste lastenrekening” kunnen sparen voor een extra aflossing. Daarnaast gaat er nog gewoon €100,- naar de investeringen, maar dat is eigenlijk de ondergrens.

Om het goed te maken ga ik volgende maand proberen een maandje niet te pinnen van mijn betaalrekening. Ik heb nog ongeveer 150,- aan cash liggen en februari tot maart is een relatief korte periode.  Ik ben benieuwd of dat gaat lukken.

Share

Maandelijkse update 01-2018

De kop is eraf. De eerste maand van het jaar zit er weer bijna op. Financieel gezien gaat alles volgens plan. Op 1 januari heeft vriendin de beloofde duizend euro overgemaakt naar de hypotheekverstrekker. Toen ze in december besloot om tienduizend euro extra af te lossen, kon dat niet omdat we aan onze maximale jaarlijkse aflossing zaten.

Naast deze aflossingen blijven we gewoon doorsparen met ons maandelijks overschot en leg ik extra in om over een paar jaar weer gelijk te lopen met Vriendin. Deze maand heeft dat weer geleid tot een extra aflossing van € 1000,-.  In totaal is er dus € 2.000,- overgemaakt!

Ik ben echt apetrots dat we nu officieel onder de ton zitten met onze hypotheek.  De sneeuwbal is aardig aan het rollen! De verwachting is dat het dit jaar gaat lukken om de aflossingsvrije hypotheek in zijn geheel af te lossen. Dat zou echt een reden zijn voor een feestje.

Het maandelijkse overzicht is iets veranderd ten opzichte van de vorige keer. Ik heb besloten om niet meer op de cent nauwkeurig te rapporteren en geen onderscheid meer te maken tussen de inleg van mijzelf en die van Vriendin. Daarnaast benoem ik van de spaarhypotheek alleen nog maar de restschuld (de hypotheek min de waarde van het spaargedeelte). Dit maakt het overzicht hopelijk een beetje overzichtelijker :).

Maandelijkse update: Januari 2018 
Voortgang
Gespaard voor extra aflossing€ 1.786,-
Inleg spaarhypotheek€ 379,-
Inleg beleggingen€ 100,-
Totaal€ 2.265,-
Uitgevoerde extra aflossingen€ 2.000,-
Leningen
Aflossingsvrije hypotheek€ 11.000,-
Spaarhypotheek€ 83.993,-
Totaal€ 94.993,-
Beleggingen
Portefeuille Meesman€ 2.794,-

Met ons gezin komen we meer en meer in een normaal ritme. Met de komst van onze tweede kindje zijn onze nachten (vooral die van Vriendin) kort en onrustig geweest. Inmiddels slaapt de baby regelmatig wat langer door en wij dus ook. Volgende week stopt Vriendin met het geven van borstvoeding in de nachts en zal ik er dan wat vaker uit moeten. Ik kijk er niet naar uit, maar het is wel zo eerlijk. Op de dagen dat ik moet werken heeft Vriendin beloofd dat ik mag blijven liggen (tenminste zolang ze nog met verlof is).

De site bestaat nu één jaar en ik heb nog geen tijd gehad om een terugblik te schrijven. Misschien dat hij er deze maand gaat komen. Ik zit weer vol ideeën, maar het blijkt lastig om de tijd (en energie) te vinden om ervoor te gaan zitten. Ik merk dat de verleiding erg groot is om vroeg naar bed te gaan als je onzeker bent over je nachtrust. Misschien moet ik toch maar momenten in de agenda gaan zetten om er lekker voor te gaan zitten.

Share