Ik ben een zondaar. Ik heb geld uitgegeven voordat ik het had, ik heb mij niet aan het plan gehouden en het behalen van onze financiële doelen met een half jaar vertraagd. Het is tijd om de biechten.

Al ruim voor de oprichting van de “church of FIRE” van Cheesy Finance, was ik al een fanatiek volgeling (als je nog geen lid bent, raad ik je aan om het stuk te lezen). Helaas moet ik nu dus bekennen dat ik de afgelopen maand een aantal zonden heb begaan. Niet minder dan drie van de tien geboden heb ik overtreden! En zoals Cheesy beschrijft in zijn stuk is het nu nodig om te biechten. Ik hoop dat jullie dat begrip hebben en mijn kunnen vergeven 😕

 

“However, in case you have sinned. Tell ye fellow converts and ask for forgiveness. They will hold you accountable to not fuck up again!”
cheesy finance

 

Wat is er gebeurd?
Ik heb mij laten verleiden tot twee grote uitgaven. Een wintersportweekend en een nieuwe racefiets. Voor deze twee uitgaven heb ik niet gespaard en mijn eindejaarsuitkering is niet voldoende om de kosten te dekken. Ik zal dus een greep moeten doen uit mijn (te kleine) buffer.

Het voelt een beetje alsof ik van mijzelf heb gestolen omdat ik het plan had om eerst mijn buffer aan te vullen voordat ik weer ging sparen voor grotere uitgaven. Vooral het kopen van een nieuwe racefiets had ik in mijn hoofd alweer een jaartje opgeschort.

 

De wintersport
Toen een vriend van mij vorige maand vroeg of ik dit jaar wél weer mee ging op het jaarlijkse winstersportweekend moest ik eigenlijk wel ja zeggen. Vorig jaar kon ik niet mee vanwege de geboorte van mijn dochter. Maar dit jaar kan ik mijn gezin makkelijk een weekendje achterlaten om met de jongens te gaan skiën en snowboarden. Wintersport is één van mijn favoriete vakanties: de heerlijke koude lucht, de hele dag buiten, lekker toeren en afsluiten met een biertje geeft echt een fantastisch gevoel. De jongens waarmee we gaan, hebben het skiën aardig onder de knie en dat maakt dat we flink wat kilometers kunnen maken in drie dagen.

De totale kosten voor dit weekend begroot ik ongeveer op € 500,- euro. Veel geld, maar hier zit dan ook alles bij in. De reis, skipas, eten, overnachting en aprés ski.

 

De racefiets
Vijf jaar geleden kocht ik mijn eerste racefiets. Omdat ik wilde racefietsen naast het mountainbiken koos ik voor een instapmodel. Een simpel aluminium frame, goedkoop schakel- en remsysteem en geen merkfiets. Sindsdien ben ik meer gaan racefietsen dan mountainbiken en heeft Vriendin ook het racefietsen ontdekt. Als het even kan, gaan we graag samen op pad.

Ik was tevreden met mijn fietsje, nooit technische problemen, maar wel het vermoeden dat hij qua framemaat niet helemaal bij mij paste. Dit vermoeden werd versterkt toen ik 2,5 jaar geleden op een racefiets van een vriend heb gezeten. Hij had natuurlijk het nieuwste van het nieuwste (carbon, superlicht, superstijf) en ik schrok van het verschil. Ik zat gewoon voor de eerste keer lekker op een racefiets! Sinds die testrit wist ik het al, die nieuwe fiets ging er komen. En toen (2016) zei ik al tegen mezelf, niet dit jaar, maar volgend jaar.

Maar vorig jaar draaide alles om de geboorte van onze dochter en stelde dus ik de aanschaf nog een jaartje uit. Afgelopen zomer heb ik aardig wat op mijn oude racefiets gezeten en voelde enige spijt dat ik nog geen nieuwe fiets had. Maar ik wist ook, als ik een nieuwe fiets had gekocht, was het ons niet gelukt om onze aflossingsvrije hypotheek helemaal af te lossen.

Vanaf september is mijn salaris door het ouderschapsverlof flink gedaald. Hierdoor hou ik weinig over om (naast de langetermijnplannen) geld opzij te zetten voor het aanvullen van mijn buffer, laat staan om te sparen voor een nieuwe fiets. Al snel besloot ik dat de nieuwe fiets er ook dit jaar niet zou komen en probeerde het idee uit mijn hoofd te zetten.

Totdat;
mijn vriendin een nieuwe racefiets ging uitzoeken. We stonden samen bij een specialist en het begon te kriebelen. De verkoper had in de etalage een model van vorig jaar staan, precies mijn maat en het soort fiets dat ik zocht (iets betere specs, maar afgeprijsd). Hij vertelde mij dat hij er zelf ook op reed en ik wel even een testritje mocht maken op zijn fiets. En daar ging het mis… Wat fietste dat ding heerlijk! Hetzelfde gevoel als op de fiets van twee jaar eerder. Echt een verschil qua comfort, snelheid en stabiliteit. Toen dacht ik aan aankomende zomer, in de bergen achter Vriendin aan op haar nieuwe fiets, en ik afzien op mijn oudje. Ik was eruit, ik wilde hem hebben.

Volgens mijn bankrekening kan ik de fiets van € 2.000,- betalen, maar volgens ons plan niet. Ik moet immers mijn buffer plunderen die ik de afgelopen maanden nauwelijks heb kunnen aanvullen. Met de eindejaarsuitkering kan ik de schade beperken, maar dat het plan vertraging oploopt is niet meer te voorkomen. Ik denk dat deze aanschaf het verloop van het plan met een half jaar zal vertragen. Ik verwacht namelijk dat ik fase 1 (het aanvullen van de buffer) pas kan afronden als ik mijn vakantiegeld ontvang. We zullen gedurende dat half jaar nog wel gewoon sparen voor extra aflossingen volgens het plan.

 

Spijt?
Bij een biecht hoort natuurlijk ook spijt, maar ik weet niet of spijt het goede woord is. Ik ben wel een beetje teleurgesteld in het feit dat het langer gaat duren voor we naar de volgende fase in ons plan kunnen. Daar staat tegenover dat ik ontzettend veel zin heb om op wintersport te gaan en ook om deze zomer op mijn nieuwe racefiets te zitten. Het was beter geweest als ik twee jaar geleden rustig aan begonnen was met sparen voor deze fiets, dan had ik het gevoel van teleurstelling kunnen voorkomen. En ik denk dat het verstandig is om (als mijn buffer weer vol zit) weer een maandelijks potje “fun money” opzij te zetten voor dit soort dingen.

Dus ja, ik heb spijt. Spijt dat ik niet heb gespaard voor deze uitgaven, spijt dat ik mijn eindejaarsuitkering heb uitgegeven voordat ik hem heb ontvangen. Ik hoop dat dit gevoel snel verdwijnt als ik straks op de skihelling sta en aardig wat kilometers op mijn nieuwe fiets heb gezeten.

 

Op de biechtstoel
Share
Getagd op:                                                                                                                                        

8 gedachten over “Op de biechtstoel

  • 13/12/2018 om 10:52
    Permalink

    Grote uitgaven en erg nuttig als je er zo van geniet! Misschien kun je in plaats van teleurgesteld zijn hier een les uithalen: dat je regime misschien iets te strak is als je al jaren aan een nieuwe fiets toe bent mar hem jezelf ontzegt omdat je liever de hypotheek aflost? Financieel onafhankelijk wil zeggen dat je geen slaaf van je inkomsten bent, maar als je jezelf zo beperkt dat je al jaren op een te kleine fiets rijdt hoe vrij ben je dan of zit je dan vast in de gouden kooi van je eigen financiële regime?
    Kijk hoe ver je al gekomen bent, niet naar dit ‘hobbeltje’. Hoeveel (jonge) mensen zijn zo bewust en verstandig met hun financien bezig?

    Beantwoorden
    • 13/12/2018 om 23:38
      Permalink

      Bedankt voor de support. Ook al ben ik al een paar jaar bezig, ik ben echt nog zoekende tussen de balans van soberheid en ontbering. Ik denk dat ik dicht bij een mooie balans zit, (een paar duizend euro ernaast misschien). Mooi om het te beschrijven als hobbeltje, zo voelt het ook echt. Even een tussenstop, pauze, schokje in al het aflosgeweld.

      Beantwoorden
  • 14/12/2018 om 08:14
    Permalink

    Je bent jong en je wil ook wel eens wat!!
    Mooi te horen hoe je bezig bent met je financiën. Maar vergeet nooit maar dan ook nooit dat je leeft!
    Je kunt spijt hebben van uitgaven maar als je ze niet doet, spijt hebben (later) dat je bepaalde dingen niet gedaan hebt toen het nog kon.
    Het gaat om de balans.
    Geniet van de skivakantie en geniet van je fiets. Vergeet je gezin niet! En wees trots op wat je al bereikt hebt.
    O ja, morgen is er weer een dag.
    Groet Ien

    Beantwoorden
  • 16/12/2018 om 11:39
    Permalink

    Een goede biecht gelddromer! Gelukkig is de church of FIRE (fantastische post trouwens team CF!) er om je weer op het rechte pad te krijgen.
    Het is jammer dat je zo tegen je plan in bent gegaan, maar omdat je erg veel plezier uit de uitgaven haalt denk ik niet dat je het echt verkeerd hebt gedaan. Wel zou ik als ik jou was nu al beginnen met het aanleggen van een potje voor de uiteindelijke vervanging van deze fiets. Dan kom je nooit meer voor dezelfde verassing te staan 🙂

    Beantwoorden
  • 18/12/2018 om 01:01
    Permalink

    Een gezonde geest hoort in een gezond lichaam. Bovendien is de racefiets een afschrijving over meerdere jaren en daarom in mijn ogen geen echte zonde. Misschien kun je zelfs nog een deel van je wintersport financieren door je oude fiets te verkopen.

    Al met al zul je jezelf af en toe moeten kietelen om een streng regimen vol te kunnen houden. Dat geldt voor een dieet (de SAS dag (schijt aan Sonja dag) was een paar jaar geleden erg populair), en misschien moet je jezelf ook periodiek een SAB moment (schijt aan budgetteren) gunnen. Des te makkelijker houd je het nu weer vol.

    Beantwoorden
  • 30/01/2019 om 16:43
    Permalink

    Tof dat je hier zo eerlijk over bent (geweest). Met al die geweldige finance blogs denk ik wel eens dat ik heel erg steken laat vallen… dit is een mooi gevalletje #keepingitreal 🙂 Geniet van de fiets!

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Anja - Minimalist Dutchie Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.